Συλλογικές Διαπραγματεύσεις

​Εργασία/Συλλογικές Ρυθμίσεις και Συμφιλίωση/Συλλογικές Διαπραγματεύσεις



Λίγα λόγια για τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις

Με τον Ν.1876/1990 (ΦΕΚ 27/τ.Α΄/8.3.1990) «Ελεύθερες Συλλογικές Διαπραγματεύσεις και άλλες διατάξεις», αναγνωρίστηκε το δικαίωμα διενέργειας ελεύθερων διαπραγματεύσεων μεταξύ των εργοδοτών και εργαζομένων, προκειμένου να συναφθούν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (Σ.Σ.Ε.), οι οποίες θα καθορίζουν τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων.
Αντικείμενο διαπραγμάτευσης (και άρα περιεχόμενο) της κάθε συλλογικής σύμβασης εργασίας (Σ.Σ.Ε.) σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν.1876/1990, είναι, μεταξύ άλλων, το ύψος του κατώτερου μισθού, τα διάφορα επιδόματα και το ωράριο εργασίας για τον κάθε κλάδο, ή επιχείρηση ή ειδικότητα εργαζομένων που αφορά η κάθε Σ.Σ.Ε. Το όριο της διαπραγμάτευσης κάθε φορά το καθορίζουν οι διατάξεις της περ. 2α της ΥΠ.ΙΑ.11 του Ν. 4093/2012 (βλ. σημείο 2), που αποτελούν τα ελάχιστα όρια αμοιβής και εργασίας που μπορεί να συμφωνήσουν εργοδότες και εργαζόμενοι.
Σε περίπτωση αποτυχίας των ελεύθερων διαπραγματεύσεων προκύπτει Απόφαση Διαιτησίας (Δ.Α.), με την προσφυγή είτε από κοινού (των δύο μερών) είτε μονομερώς (ενός εκ των διαπραγματευομένων) στις υπηρεσίες του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (Ο.ΜΕ.Δ), σύμφωνα με το άρθρο 14, Ν.1876/1990 και το άρθρο 4 Ν.4303/2014).


Σχετική Νομοθεσία

Ν.1876/1990, (ΦΕΚ Α/27), όπως τροποποιήθηκε κα ισχύει σήμερα
Π.Υ.Σ. 6/2012
N. 4093/2012, (ΦΕΚ Α/222), όπως κρίθηκε με την Απόφαση Ολομέλειας ΣτΕ 2307/2014


Συχνές Ερωτήσεις

Χρήσιμα έγγραφα

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι